Soldaat onder het zand laatste nieuws

Siberische toestanden op de Russenbergen

Zoveel mensen doen een gift om het mogelijk te maken dat de film er gaat komen. Geweldig natuurlijk. Maar wat daarbij ook bijzonder is, zijn de opmerkingen (berichten, verhalen) die mensen per mail toevoegen aan hun gift. Die zijn regelmatig  heel waardevol. Zo kreeg ik laatst een mail waarin mij enthousiast werd uitgelegd dat er glas-in-lood-ramen over de Slag bij Castricum bestaan! Ergens in een hotel in Bergen aan Zee… Nieuwsgierig geworden ging ik met twee vriendinnen afgelopen zondagmiddag op pad door de sneeuw.

Huize Glory in Bergen aan Zee

Aan het eind van de zeeweg sloegen we rechtsaf de Elzenlaan in, zigzaggend omhoog een hoog duin op. Plots rees daar achter de bomen een enorm groot bakstenen gebouw op. Een burcht bijna, in de stijl van de Amsterdamse school: Huize Glory stond er op de wapperende vlag.

Binnen in de warme grote eetzaal vond ik al snel waarvoor ik was gekomen. Prachtige kleine ramen in de houtbesneden klapdeuren tussen de hal en de eetzaal. En langs de statige houten trap naar de eerste verdieping nog eens vijf hoge smalle ramen. Over de slag bij Bergen, de slag bij Castricum, de verovering van de Russische vlag door de Fransen en andere belangrijke data uit deze oorlog van lang geleden.  Ik herkende niet alleen Brune, maar ook de schilderijen en prenten die de maker blijkbaar gebruikt had als model, bij het beschilderen van zijn ramen. Allemaal gemaakt ter herdenking van het feit dat die oorlog destijds een eeuw geleden had plaatsgevonden.

De vriendelijke huismeester (beheerder?) Lisa kon me veel vertellen over de geschiedenis van het pand.

Het is tijdens de Eerste Wereldoorlog gebouwd in opdracht van de zoon van een steenrijke Duitse ondernemer die in Amsterdam zijn fortuin had verdiend. Deze August Jansen woonde in Baarn en had al veel bouwwerken ontworpen als architect, en dit werd zijn  laatste, bedoeld als zomerverblijf voor zichzelf. De man moet interesse hebben gehad in de geschiedenis van de streek; het gebouw werd Villa Russenduin genoemd en werd dus bewust van binnen versierd met de ramen die verwijzen naar de geschiedenis van de plek. Het huis bevond zich niet ver van het Engelse veld, waar in 1799 een veldslag had plaatsgevonden tussen een Engels-Russische invasiemacht en de Frans-Bataafse troepen.

In Alkmaar werd de vrede ondertekend

Al in 1918 overleed de eigenaar en waren zijn nabestaanden gedwongen het gebouw te verkopen. De ellende van de oorlog had hun vermogen in rook doen opgaan . Na tien jaar van leegstand werd het pand samen met de grote villa ernaast in 1933 in gebruik genomen als het “Bio Vacantieoord” voor bleekneusjes die moesten aansterken.

Het moet wel bijzonder geweest zijn voor die stadskinderen! Vanuit de grote zaal hebben we  vrij uitzicht! Ik zie de zee, vaalgrijs, nauwelijks te onderscheiden van de lucht. Bij helder weer zou je de natuurlijk de windmolens kunnen zien. Vanuit het terras volgen we een wandelpad tussen de naaldbomen door naar beneden, richting strand. Als ik me omdraai lijkt de villa nog imposanter. Nu valt ons op hoe vreemd hoog de toren is die de architect er bovenop heeft gezet. Het blijkt dat er zeven meter bovenop is gemetseld door de bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Duitsers  hadden belang bij goed zicht op de zee. Ja natuurlijk, het was een strategische plek. Dat wisten de Russen ook heel goed die hier in 1799 vanuit dit duin de omgeving prachtig konden overzien!

Inmiddels zitten we met de crowdfunding over de honderd procent! Heel hartelijk dank aan iedereen die een bijdrage heeft geleverd.

Tot 31 januari kunnen er donaties gedaan worden via de site www.voordekunst.nl .

Het minimale bedrag is binnen om de film te kunnen maken, maar hij kan nog veel mooier worden…

Pauline van Vliet

Print Friendly, PDF & Email