25 mei 2022

All Strings Attached

Door: Eric Bor

Ter nagedachtenis aan Lex van Amsterdam

Afb. 1. Onze band in 1967. Linksboven Lex, vooraan Ton van Beest, midden (met pruik) Hans de Jong en rechtsboven zit ik.

Zijn gitaarspel was bijzonder. Hij had een resonatorgitaar: een gitaar met metalen klankborden erin. Deze bespeelde hij met in zijn linkerhand een metalen ‘slide’ die hij over de snaren op de gitaarhals schoof en aan drie vingers van zijn rechterhand plectra, waarmee hij aan de snaren ’trok’. Het resultaat waren prachtig zangerige metalen klanken. Deze slidetechniek op een resonatorgitaar wordt vooral in de zogenaamde ‘americana’ gebruikt: blues, country en bluegrass. Lex speelde meestal de rustigste van deze muziekgenres: de blues. Met heel veel gevoel en zonder effectbejag of gewichtigdoenerij. 

Afb. 2. Lex in Open Podium De Zwaan in 1910 (YouTube)

De blues had al zijn voorkeur toen wij als jongens in 1966 met Ton van Beest in de garage van diens ouders op onze (heel gewone) gitaren zaten te rammelen, voorlopig nog zonder de behoefte daarmee voor het voetlicht te treden. Een krap jaar later konden we met elektrische gitaren, versterkers en drummer Hans de Jong erbij niet langer in de garage. We vonden onderdak in het zaaltje in de dorpskerk, waarin ook de Middenmoot bijeenkwam. Voor die jeugdclub traden wij voor het eerst op.

Afb. 3. Lex met zijn resonatorgitaar op schoot (De Castricummer)

In 1979 kruisten onze paden opnieuw, op een wel heel bijzondere manier. Lex was na het conservatorium gitaarleraar geworden bij de Castricumse muziekschool. De kerstbijlage van Vrij Nederland was dat jaar gewijd aan het thema ‘Een ontzettende ervaring’. Tot mijn verbazing stond er een verhaal in, waarin onder anderen Lex, Ton, Hans en ik figureerden als (verzonnen) twaalfjarige padvinders die op kamp de jonge inval-akela ’s nachts kwamen ‘redden’ van een vermeende indringer, die haar stiekem in haar kamer toegelaten vriendje bleek te zijn. Onder het verhaal stond Lex’ naam als auteur, maar pas enkele jaren geleden ontdekte ik dat Lex het verhaal niet kende. Hij vermoedde dat zijn oud-klasgenoot de kinderboekenschrijver Peter Smit het had geschreven, en dat bleek zo te zijn.

Afb. 4. Lex in 2018 met Ronald Schram en Jan Willem Schröder (De Zwaan)

Op 27 april jongstleden overleed Lex aan een ziekte die vier maanden eerder aan het licht trad. Kort voor zijn dood kwam de cd uit, waarop alle prachtige melodieën zijn verzameld die hij zelf schreef. De cd werd op 2 april gepresenteerd in ‘De gitaarsalon’ in het Dorpshuis De Zwaan in Uitgeest, waar Lex vele jaren het Open Podium organiseerde, waar hij dikwijls ook zelf aan deelnam. ‘All strings attached’ is de titel van de cd. Hans Boot ziet in De Castricummer van 12 mei j.l. in deze titel een symbool voor het vinden van tijd en ruimte om zelf muziek te maken naast het werk en het drukke gezinsleven. Dat kan best zo zijn, maar het is natuurlijk ook gewoon een verwijzing naar het gitaarspel, waarbij alle snaren betrokken zijn. De cd waarop Lex in zijn gitaarspel voortleeft, is te vinden op Deezer en op Spotify. Een aanrader!

Afb. 5. De cd All Strings Attached
Bronnen
Foto’s:
  • Afb. 1. 1. Onze band in 1967. Foto: Eric Bor,
  • Afb. 2. 2. Lex in Open Podium De Zwaan in 1910. Foto: YouTube.
  • Afb. 3. Lex met zijn resonatorgitaar op schoot. Foto: De Castricummer.
  • Afb. 4. Lex in 2018 met Ronald Schram en Jan Willem Schröder. Foto: aangeleverd bij Persbericht Uitgeest in het nieuws t.g.v. Open Podium De Zwaan.
  • Afb. 5. De cd All Strings Attached. Uitgave: Acoustic Music Records.

  • N.B. Meer columns van Eric Bor lezen?
    U vindt al zijn columns hier.

    Deel dit bericht
    Print Friendly, PDF & Email
    0 Reacties
    Inline feedbacks
    Bekijk alle reacties